Bir şafak bir de toprak lazım bana
Her yanım kalsın sende /gidiyorsam
Zamanı takar koluma
Sürgün rengi baharlara yüzümü dökerim
Çığlıklarımı gamzelerime gömer
Yalan susuşlarımı
Mavi uçurumlara ekerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Er ya da geç gideceğiz, kısa ya da uzun menzile varacağız, büyük ya da küçük bir kabre sığacağız', hüzünlü bir şiirden sonra ben de bu nağmeleri terennüm ettim kendimce. Sandalî'den tebrikler. Ahmet Sandal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta