Sürgün Şiiri - Tayfun Toprak

Bir isim dolaşır gecenin arka sokaklarında,
Fısıltı gibi, yankı gibi.
Bir zamanlar kalabalıkların ortasında,
Şimdi kelimelerin sürgününde.

Güç dediğin nedir ki?
Bir gün omuzlarda,
Ertesi gün ekran camında yalnız bir ses.
Alkış susar, kamera kapanır,
Geriye sadece insan kalır.

Bazıları korku der adına,
Bazıları itiraf,
Bazıları da “hesaplaşma zamanı.”
Hakikat, her defasında
En çok yalnız kalana ağır gelir.

Bu ülke çok hikâye gördü,
Kimi susarak büyüdü,
Kimi konuşarak yandı.
İsimler değişti, roller değişti
Ama perde hiç kapanmadı.

Ve zaman…
En sert adamı bile
Bir sandalyeye oturtur,
Önüne geçmişini koyar
“Anlat” der.