Arnavut kaldırımlı lejyonerler köprüsünden yüreğimdeki sürgünün derinliklerine yürüyordum.
Kimsesizliğim döşenmişti sanki Karl köprüsünün arnavut kaldırımlarına,
Vltava nehrinin yosunlaşmış kokularını içime çekerken,
Memleket hasretimin yangınını söndürmeye çalışıyordum.
Yağmurlara açılıyordum ıhlamur ağaçlarının altında.
Yaldızlı Prag şehrinin kimsesizlerini seyrediyordum.




Pragda Nazım Hikmet'i anmak. güzel bir şiir.
NAZIM HİKMET'İ SAYGIYLA ANIYORUM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta