Arnavut kaldırımlı lejyonerler köprüsünden yüreğimdeki sürgünün derinliklerine yürüyordum.
Kimsesizliğim döşenmişti sanki Karl köprüsünün arnavut kaldırımlarına,
Vltava nehrinin yosunlaşmış kokularını içime çekerken,
Memleket hasretimin yangınını söndürmeye çalışıyordum.
Yağmurlara açılıyordum ıhlamur ağaçlarının altında.
Yaldızlı Prag şehrinin kimsesizlerini seyrediyordum.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Pragda Nazım Hikmet'i anmak. güzel bir şiir.
NAZIM HİKMET'İ SAYGIYLA ANIYORUM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta