Arkadaşım..
Can yoldaşım.
Ben gibi sürgün meslektaşım.
Yazgımızın birleştiği dünyamızda,
İkimizdde öksüz gibiyiz.
Bazen hüzünlü bazen sevinçliyiz;
Şu yaşadığımız Bitlis akşamlarında..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta