Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Gamsız bir gülüş fırlatıyorlar hayata.
Benzemediğim şeylere benzemeye,
İçimin gülmediği şeylere gülmeye
Zorlamam daha fazla kendimi…
Eziyet etmem bu sürgün bedene.
kalemine sağlık bu dizlerini çok begendim.
hayattan tat alınmadığı zamanlar kendimizi başka alemlerde hissederiz
insan milyarlarca kişi içinde yaşamasına rağmen yinede yalnızdır,yalnızlık tarafları çoktur, sanırım kendini dinleme isteği ya da kendini daha iyi tanıyabilme isteğidir, çok güzel dile getirmişiniz, tebrik ederim..
Bazen herşeyi oluruna bırakmak gerekiyor sanırım.Çok güzeldi.Yüreğinize sağlık.Saygılarla.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta