Sürgün Şiiri - Derin Akkurt

Kendi cürmünü örten telaşınla
Güneşin arsızca doğuşunu milat belleme
Teninin sınırından mülteci bir hevesle sızıyorum
inkârın deviriyor içimde kurulan tüm eğreti hükûmetleri

Sicilime işlendi adın
Müebbet yedim göğsümün dar voltasında
Demir ağlarla örmüşsün dört bir yanını faili meçhul bir sevdanın
Hep sağ çıkıyorum da bu yıkımdan, nedense hep solum kanıyor

Bir tren kalkıyor kaburgamın garından
Vagonlar ağzına kadar hasret
Biletimin nereye kesildiğinin zerre önemi yok
Rayından çıkmış bir devrim bu

Gözden ırak olan, boşluğa ev kurarmış meğer
Durursam inanacağım
Durursam yakalanacağım
Tırnak diplerimden başlayarak bütün tenimi soyup gidesim var
Bir adım daha, bir kilometre daha uzağa
Kimsenin yetişemeyeceği o kör hıza...