Dem almışcasına...
Çiçeksiz çiçekli
dağ rüzgarlarıyla...
Bir dayanılmaz yol umarsızlığı,
aslında olmayan ama içimizdeki.
Ve kafesin siyah çizgileri içinde yaşamak
Sürgünü doyasıya,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta