Sürgün 2 Şiiri - Tayfun Toprak

Adı duvara kazınmış bir gölge,
Kurşun sesi gibi kısa
Sokak lambaları bile eğilir
Geçmişi yürürken.

Güç, parmakta yüzük sanıldı,
Meğer paslı bir kelepçeymiş.
Bugün buyuran dil,
Yarın sürgünde bağırır
Kimse duymasın diye daha da yüksek.

Masalar kuruldu, masalar devrildi,
Dostluklar dosya oldu,
Sözler delil.
Bir zamanlar emir olan cümleler
Şimdi savunma.

Korku ihraç edildi bu memlekette,
Vergisi kanla ödendi.
Herkes payını aldı,
Sonra herkes inkâr etti
Aynı aynaya bakarak.

Aslan dediler,
Ama aslanı da kafese koyan
Bir gün mutlaka çıkar.
Demir soğuk,
Hafıza sıcaktır.
Ve tarih şunu iyi bilir:
En çok bağıran değil,
En sona kalan yargılanır.
Silah susar,
Söz kalır.