Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir newroz akşamında düşüp,
Ateş olmak vardı sonra.
Tanrıların isyankâr kulu olup,
Tanrıların, tanrılıklarıyla,
Bir çocuk edasıyla
Dalga geçmek vardı.
Ve en güzeli
Ak kanatlı güvercin olup,
Adaya uçmak vardı adaya...
Oysa ben sürgündüm.
Tutsaktı yüreğim,
Sahte tebessümlü bu şehirde..
hüzün dolu satırlar şiir gibi şiirdi ama saygılar
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta