Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sırası ile okuduğumda bütün şiirlerinizi,sanki siz oldum bir an.biyografik bir görüntü adeta...kendimi tanır gibi oldum sizi tanırken...mübala yapmak istemiyorum.ama son zamalarda okuduğum en güzel şiirlerin sahibisiniz...yüreğinize sağlık gönül dostum.bakın ben doğru adreste olduğumu düşünmeye başladım bile...yüzümü kara çıkarmadı dizeleriniz...
Tek denecek şey:Özlenecek uslupt harika bir şiir.Acaba bu tür çalışmaların devamı gelecek mi yaşamımızda...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta