SÛRET (Aynadaki Yüz) S Û R E T
Elim, ayağım, gözüm, özüm, suretim insan
En şerefli varlığım yeryüzünü sürülen
El salladım aynalara Dünyaya gülümsedim
İçim kan ağlarken Yüzümü astım duvarlara
Serap olur ıssız çöllerde Altın tozu hayeller
Denizi hiç görmesem de Yüzebilirim rüyada
Öylece bir ömür beklerim, razı olsun Yaradan
Hayata hırslananlar sonunda hep kaybederler
Mümkündür tüm ihtimaller kaderin tezahüründe
Hep aynı kalıyor yine de Aynadaki suretim
Dünya cennet olmasa da cehennem de değildir.
Kırılgan, aciz ve garip her İnsanoğlu birazda
Aynalar kara kabir, Baktıkça derinleşir
Kapkaranlık dehliz Gözlerin çukurları
Suret giymiş iskelet Elmacık kemikleri
Hayatla solan Yüzüm Ölümle güzelleşir
Her insan yanlız doğar, Yanlız ölür bu alemde
Kalabalıklar içinde Bana yabandır suretim
Bir yüz arar dururum Ruhumun siretinde
Bu yüzden aynalarla Gözgöze gelmiyorum
Bir kalbimiz var oysa Göğüs kafesimizde
İnsanca sevmek sevilmek Hepimizin muradı
Aşka vasıl olamazlar Surete hapsolanlar
Erecegiz her bir sırra Son nefesi verirken
14.12.2025 pazar
#Poetic #şiirografi #şiir
#Suret @siirografi 🎼🎞🕊
Kayıt Tarihi : 15.12.2025 00:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!