Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu dizelerin sahibi için ,hiçbirşeyin 'geç' olacağını düşünemiyorum.:)
içim burkuldu...
Yüreğine sağlık arkadaşım.
hayat sorgusu...
sana bir gün, senin için,
düşmeyecek son yaprak
demiştim:)
hatırladım o satırları ve o günleri...her zamanın güzelliğini düşündürdün yeniden...
daima esen kal, sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta