Ey beşeriyet;
Şer tahtının kadim şahı,
Kötülüğün taç giymiş o mağrur hükümdarı!
Ruhunu iblise peşkeş çeken zifiri günahkâr;
Şimdi bu ağır vebali, bir damga gibi alnında taşı;
Dilerim, hiç bırakmaz yakanı, mahşere kadar;
Mazlumun feryadıyla masumun ahı…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta