Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
sürçmek sanata işarettir..arıza olmadan olmaz sanat asla..kusurlar sanata açılan kapılardır..ölümün dahi sürç i lisan ettiği yönünde algılarımız vardır ki...
şedit duygulardı..
kolay gelsin şaire
Tavsiye sütüne geldik sayfaya..son dizede sarsıldık;
'aynaya baktım seni gördüm
benim ölü(m) ARKADAŞIM'
Sağolsun ölüm..
kaç yaşındaydık ölüme giderken
kaç kişi ile gömüldük düşünürken
ve kaç diyordu şeytan sevabımdan....günahlarım boynuma üşüşürken...kaleme alkışlarr!
şimdi içimdeki çocuğun mezarı bile yok diye isyana kalktım ...tebrikler saygılarımla baki selamlar
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta