Sura üflemişti sanki dünyamda;
Ağlarken ve Nuh Tufanı gibiydi;
Gözyaşlarının sebep olduğu aşk tufanı.
Yerle yeksandı yürek her hıçkırığında
Cehennemdi akıbet;
Gamzelerinde aralanmasaydı cennet kapıları...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta