Bir zamanlar, ölü bir kuzgun tünemişti
Kasvetli bir gecede aklımın pervazına
Gövdesi gözlerim gibi karanlık
Ve yoksundu ışıltıdan
Gagasından hüzünlü bir şarkı yükseliyordu
-Ah, benim ağıdımı yakıyordu kuzgun-
Gururu körelmiş bir adam gibi bağırıyordu:
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta