Bir zamanlar, ölü bir kuzgun tünemişti
Kasvetli bir gecede aklımın pervazına
Gövdesi gözlerim gibi karanlık
Ve yoksundu ışıltıdan
Gagasından hüzünlü bir şarkı yükseliyordu
-Ah, benim ağıdımı yakıyordu kuzgun-
Gururu körelmiş bir adam gibi bağırıyordu:
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta