Bulduklarını,
kapımın önüne getiriyor;
çeri, çöpü, beyazı, kırı,
yarım kalan haşarılıkları…
esen tepelerin
kovukları,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




süprüntülerden ayıklama işi
yine bana düşecek…
sevgili yunus tam puan ile terbik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta