Suphi Sekü Şiirleri - Şair Suphi Sekü

Şiir; i'caz ve icazın tezevvücünde,
sözün rahmine düşüp
Kâğıt ebelinğinde doğan
ve kalemle nefes alıp
Ağızda ete kemiğe bürünen müşahhas bir varlıktır.

Sayrıl düşüncelerım, sığmıyorki bu eve
Her dakkam her amelim, dönüştü birer dev'e
Rüşvet alsa verirdim canımı seve seve
Omzunda bir çift kumru, puan verir ödeve

SIRLANMIŞ SIR

Derinden fokurduyor yazılmamış bir şiir
Patladı patlayacak kalemimin ucunda
Cümlelerin ardını görmeyenler ne bilir
Bir harfin ardındayım, bir nokta avucunda

SIR SEVDA

Tam kırk yıldır bir dağı, taşıdım yüreğimde
Patlamayan volkanda, fokurdayan ateşti
Lavları salıyordum, çığ gibi eriğimde
Yanan gönlümün şehri; inan, sodoma eşti

SİTEMİZ

Sitemizin eşrafı, ortadan, sağdan soldan
Hepsi ayrı revnakdâr hepsi asil fikirli
Muhabbet melekesi bizi sarmış dört koldan
Her biri sevgi dolu, hepsi ulvi zikirli

Gece siyah çarşafı örterken yeryüzüne
Yorgun argın beyinler çekilir köşesine
Biraz kendine gelir, sonra döner özüne
Beni kabuslar sarar, mutluların tersine

Rüyamı dolduruyur her gece aynı kabus

SON DEFA

Bir daha buluşalım, deneyelim son defa
Belki kopacak yerden, bir kaç düğüm atarız
Kaprislerin ardında heba olmadan vefa
Şu kırık gönlümüze, yeniden can katarız

SON İKLİM

Bendeki bu büyük şoku, sen; şerre yor ve şer oku
Sık eleyip ince doku
Elhak bu hâl zordu kardaş

SON İSTSYON

Bu; yanlış zaman mıydı.
Biz mi tesadüf edemedik doğru zamana
Kaçı kaç geçtiğine bakmadan
Soluk soluğa koşup, yetişmeye çalıştığımız

Taşa düşen cam gibi, dağılıyor her heves
Her arzum ve emelim, içi karanlık kudes

Vakitsiz bir selâda bitecek bir bir hayat
Ölüm bitmeyen şarkı, tekrarlanan nakarat