‘’ Sen kağıttan Romeo! ..biliyor musun, ben matemiyim siyahın,çıkmaz sokağıyım aşkın’’
Sana artık güvenmiyorum, inanmıyorum her an şüphe içindeyim ve biliyor musun şüphe katilidir aşkın! ! ..
Tam on üç yıl, bedenenimle birlikte ruhumu da becerdin,, Oysa ben iyileşemez kalıcı bir hastalık gibi seninle yaşamayı öğrendim.. Maraz-i erkekliğine toz kondurtmadım. Ben sana bey dedim, fahişe ruhunu görmezden geldim..
Tüm fahişeler sana hayran değiller; lanet cüzdanın için yarışıyorlar! ! .. Sende çok iyi biliyorsun aslında bunun böyle olduğunu..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta