İçimde ölen öldü, kalan kaldı, ben aynı
Ben buraya bugün kendimle konuşmaya gelmistim.
Yine seninle göz göze geldim
bir suçlu gibi basımı önüme eğdim, sustum ve tükendim... Sesiz bir kelimeydi, duydum ve hissettim... Uc uca ekleyerek ictigim sigaralar; caresiz bir hareketimden dogar, Cigerimden konuşuyorum bu aralar...
Çekildi git karşımdan, simdi üstüne basarak yürüdüğüm bir ölüdür bütün kadınlar...
Sana bir söz veriyorum simdi... söz; sen gittiğinde ağlayacak bebekleri gözlerinin, onları susuz seni benle bırakmayacagim...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Şüphe bitti... Uykusuz geceler... Gece yürüyüsleri... Umutsuz papatya falları... Kalbimden kalemime kan çektigim işkence... Zamansiz dinledigim agir sarkilar... Divaneligim bitti...
hakikaten güzel olmuş
beğeniyle okudum yazarım
dürüst sade paylaşımlar
her zaman saglam yürekten
inci gibi dizilir
ellerine saglık diyorum kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta