İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sümük tasviri iğrenç ama şiir güzel. 'Dökülsün kanlar / Ebru gibi dağılsın / Lavabomun ortasında' dizeleri hoşuma gitti. Burnum kanadığında lavabodaki sanatı fark ederim bundan sonra. Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta