Annelerin en yücesi
Başımın tacı gözümün bebeği
Ayaklarının altındadır cennet
Hakkını nasıl öderim annem
Doğru yolu sensin gösteren
Ağaçların dalında
Yılda bir defa
Rengârenk
Çiçekler açar.
Gökyüzü çadırında,
Anne sen beni sevdin
Büyüttün yemeğimi yedirdin
Sütümü içirdin
Altımı bezledin anneciğim
Benim al yanaklı anneciğim
Anne, sevgi dolu yüreğinle
Beni yürütüp oynattın.
Beni sen doğurdun ve besledin,
Ben seni sevdim.
Cennete götürenlerin izinde
Işık Işık sen varsın anne
Kırışıklıklar belirse de yüzünde
Sen hâlâ baharsın anne.
Kucağında büyüttüğün
Sen doğurdun beni
Güzel annem
Sen büyüttün beni
Canım annem
Sen yedirdin beni
Anneciğim
Menekşe moru
Karanfil kırmızısı
Papatya sarısı
Senin özünde saklanır
Beni yıllardır besledin
Hasta olduğumda başımda durdun
Beni 8 yaşıma getirdin
Canım annemsin benim
Seni herkesten çok severim
Hasretinle doldu yüreğim,
Şimdi nerdesin anne?
Sensiz olmuyor kalbim,
Özlemle doluyor…
Acıyla yanıyor…
Yüreğimde yanıyor ayrılık ateşin,
Bir türlü sönmüyor anne…
İçimde çağlayan acılarım çok derin
Bir çözüm bulunmuyor anne…
Ruhunun güzelliği aksediyor nur yüzüne,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!