Diğer yarımı buldum derken,
Hayatın en yorduğu yerden vurdun beni.
Anlaşılmak,anlatmaya yorgunken.
Dil yarası ile yaktın yüreğimi...
Onca emek vermiştik Aşkımıza.
Hayat affedemediklerin olduğunda düşündürür tüketir.
Kendi içinde vicdanın ne kadar rahat olursa olsun.
Dostun vefasızlığı..
Dost bildiklerinin kalleşliği..
Yüzüne gülüp arkandan iş çeviren sahte dostların kahpeliği..
Kırıyor insanı.
Aslında sana git derken dilim,
Kalbim kal diye yalvarıyordu.
Sen git desende o gitmez.
Bırakmaz seni diye umut ediyordu.
Evet imkansızımdın,yasaklımdın,
Ben yağmurdum, Sen gökyüzü.
Yokluğunda ıslatırdım yeryüzünü.
Gözlerin gözlerime değmediğinde,
Puslu sis dağıtırım evrene.
Şimşekler çakıp isyan ederdim sensizliğe.
Benim yarim nerede...?
Bugun gözlerim uykuyu aradı.
Sabahın ilk ışıklarında,
Kahvemi aldım elime ve güneşin doğuşunu izlemek istedim..
Bu sefer güneşin rengi daha parlak daha ışık saçıyordu.
Güneşin altında uçuşan kuşların sesiyle,
İçtiğim kahvenin tadıyla,
Gökyüzü bulanık,
Güneş doğdu,aydınlattı yeryüzünü...
Dünya sessiz,derin huşuda..
Bir anda çıktın karşıma.
Gurbet
Gurbet nedir bilirmisiniz?
Her sabahınızı,
Her akşamınızı,gecenizi
Sevdiklerinizden uzakta güne başlamak.
Her akşam yemeğini Sevdiklerinizden uzakta yemek.
Beni anlayamazlar..
Bir yanım orada kaldı,çocukluğumun koktuğu o sokaklarda.
Bir yanım burada,yeni bir hayatın içinde.
Alışmak zorunda kaldığım bir yabancılıkda..
Şöyle yaşadığım hayata dönüp bakıyorum da,
Hayat susarak güzel olsaydı
Bir ömür susar hiç konuşmazdim.
Hayat kalabalığı sevseydi,
Bu kadar yanliz olmayıp kalabalıktan çıkmazdım.
Hayat konuşarak mutlu olunsaydı,
Değer verdik,değersiz olduk.
İnsan dedik aldandık,hayatımıza aldık.
Sıcak kalbimiz buza döndü.
Mutluyuz dedik,hayata gülümsedik,
Ama yüreğimizi güldüremedik.
Sevdiklerimize kıyamadık, kıymaz dedik.
-
Zafer Bozkurt
Tüm Yorumlar????????