Süslerdim saçlarını papatyalarla, en güzel baharlarla, yağmur damlacıklarıyla, bir sabah vaktinde.
Üstün güzelliğinin gölgesinde kalırdı güneş, ay ve yıldızlar gökyüzünden inerken.
Mutluluğun rengini ay ışığında çizerdim kalbine, sevinç gözyaşlarıyla.
Endamına bürünür gözlerim, ellerine düşer ellerim, saklı bir utangaçla.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta