Kalbimin baş köşesine bir yar çizerim
Adına Hümeyra derim.
Oysa ki sen, Hümeyra!
Sen bin yıllık saçlarında harmanladığın umutlarla
Toprağın bağrında uyursun.
Sen yoksun Hümeyra , sen varsın
Sen zaman ve mekan ötesinde yarsın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta