Bir dağın başında eğmiş boynunu
Kayaları okşar eli sümbülün
Arılara mekan etmiş koynunu
Olsa da konuşsa dili sümbülün
Ocağın içinden şubatı gözler
Şubata erince nisanı özler
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta