Bu amansız yolculuk bile seninle güzel
Senin olmadığın yemyeşil diyar bana viran bir şehir
Sen olunca zikzaklı yollar bile dümdüz bir ova
Bu kalp seni düşünmezse ruhum ölü bir şair
Bilmem ki karşına çıkıp söylesem ne dersin, kızarmısın, kırar mısın bilemem
Ben hep kırıldım bu güne dek artık tahammülüm yok ki ölemem
Kabul edeceğini bilsem senide alıp başka diyarlara götürsem
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta