başı bozuk bir pistolum artık. kendimin ucrasında dönüp dolaşıyorum. attığım adımlar bir ileri, iki geri. usandım artık içine düştüğüm girdaptan. delinin biri kuyuya taş atmış da o taş sanki ruhumun en derin yerine oturmuş gibi ağır bir beden üstünde yaşıyorum. tek seferlik bir ağunun altında kalmış gibiyim, ötesine varamamış ve büyük bir çabanın da olmayışının tesirinde bulundum. yanlış bir adam olmamak için yalnız bir adam oldum. kötünün direnci mevkisiz bir adam etti beni. yaşama gözüyle bakılan dünyaya aşama gözü ile seyre daldım. yığılı bir urtubanın altında boynu bükük bir sümbül oldu temelim.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta