Sene beşyüz yetmişbir,günlerden pazartesi
Dünya nura gark oldu,doğdu İslam güneşi
Bütün bir kainatta yoktur başka bir eşi
Alemlere nur saçan güneş sendin Sultanım.
Bin yıllık küfr ateşi,senin nurunla söndü
Zulmete dalan kalpler tekrar Allah'a döndü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta