Sevginin esiri öfkenin kurbanı olmadan
Gecenin sessiz karanlığı odama dolmadan
Ömrümün son baharındayım yaprağım solmadan
Gel artık SULTANIM gözümü yollarda bırakma
Attığım her adımda gölgem olmanı isterdim
Güneş batarken o sensin diye tutmak isterdim
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Yaşanmış saymıyorum sensiz geçen günlerimi
Gözlerinle esir ettin bağladın ellerimi
Beni yaktın ateşinle savurdun küllerimi
Meçhule doğru gidiyorum hoşça kal SULTANIM
..
kutluyorum yazan güzel yüreği..
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta