Şavkınla nurlandı bu cism-ü âlem,
Sultan-ül enbiya sensin Muhammed,
Aciz kalır seni metheden kalem,
Sultan-ül enbiya sensin Muhammed.
Güneş ışığını nurundan alır,
Âlem yokluğunda ziyasız kalır,
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta