Şavkınla nurlandı bu cism-ü âlem,
Sultan-ül enbiya sensin Muhammed,
Aciz kalır seni metheden kalem,
Sultan-ül enbiya sensin Muhammed.
Güneş ışığını nurundan alır,
Âlem yokluğunda ziyasız kalır,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta