o sabah
gün doğmadan tuttu tarlanın yolunu
sultan gelin.
yokluğunda,acınında
düşsede derin izleri yüzüne
hala güzeldi,
başına doladığı oyalı tülbentiyle.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hikayemsi tarz pek tutulmuyormuş ,öyle diyorlar öğretmenim.Gerek konu,gerekse duygularınızı şiire aktarıştaki başarınız ve şiire aynı güçte yansıması açısından güzel bir şiir olmuş.kutluyorum.Sevgi ve saygılar
evet akıcı bir üslüp kutlarım icerik güzeldi..
selam ve dua ile..
Tebrikler şiire. Sevgilerimi yolluyorum.
şairin duyarlılığı kutlanası.. hikaye ediş biçemi de fena değil.. bana ters gelen durum sultan gelinin elleriyle toprağı kazıyıp çıkan suyla toprağı sulaması.. aşırı bir abartı bu.. gerçeklikle pek örtüşmüyor gibi geldi.. yine de şiir kendini okutacak derecede güzeldi.. tebrikler..
Çok güzel,duyarlı yüreğinizi,kaleminizi kutluyorum.Selam ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta