Bu âlem bir Sultan sarayı; Cihan da içre, can da içre.
Kimi nakşa takılır kalır, Kimi sırrı bulur, an da içre.
Nimet gelir, bir perde olur, Hâl görünür, gölge olur.
Tecelliye gönül verenler, Mücelli’yi görmez, zâyi olur.
Vecde dalan yolda uyur, Zevke varan menzil sanır.
Bilmez ki hâl suret-i gölgedir, Gölgeye kanan, Güneş’i yitirir
Saray geniştir, maksat birdir, Yol uzundur, vuslat birdir.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta