Bu âlem bir Sultan sarayı; Cihan da içre, can da içre.
Kimi nakşa takılır kalır, Kimi sırrı bulur, an da içre.
Nimet gelir, bir perde olur, Hâl görünür, gölge olur.
Tecelliye gönül verenler, Mücelli’yi görmez, zâyi olur.
Vecde dalan yolda uyur, Zevke varan menzil sanır.
Bilmez ki hâl suret-i gölgedir, Gölgeye kanan, Güneş’i yitirir
Saray geniştir, maksat birdir, Yol uzundur, vuslat birdir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta