Bir mahallede doğmuşuz aynı yıl
Aynı yerde büyümüşüz
Evlerimiz ahşap,
Babalarımız ahbapmış,
Cılızmışız sen on beş
Bense yirmi üç kilo
Nereden gördüm, o kara gözleri,
İçime dönüşsüz bir yol çizildi.
Gözünden kalbime bir ışık değil,
Sanki güneş ılgıt ılgıt süzüldü.
Baktım hayalimdeki arzumdun sen;
Uyutulurda yüreğim,
Yavan anarsam Rabbi
Süne düşsün buğdayıma,
Unsuz kalayım.
Sahip olmayıp ta,
Uzanırsa harama elim,
Karlarla beyazlaşır
Kararan kalplerimiz
Yeşerir bu çimlerle
Sararan hayalimiz.
Şimşekler aydınlatır
Yol boyunca ilerleyen yolcuyum,
Yollar.
Bazen bir patika,
Bazen de meçhul diyerek,
Geldim heybetli bir dağa.
Baktım; ağaçlar dallı budaklı,
Taşıyamadığım bedenimin,
Çökmesini istiyorum.
Zorlandığım nefesimin,
Bitmesini istiyorum.
Dolaşan kanlarımın,
Yerlere akmasını bekliyorum...
Kuru kum yığınlarından,
Derin kuyular açar,
Tuttuğumuz karıncaları
Zevkle içine atardık.
Didinirlerdi onlarda can havliyle,
Ama çabalar boş, hamleler nafile.
Cıvıltısı kesildi çalı kuşunun,
Çıkmıyor kayaya keklik,
Kokusu gelmiyor yaban gülünün,
Çekmiş misliğini kekik,
Kaplumbağa çevirmiş yolunu,
Ben geçtim diye,
Evimizin, ışığı,
Mutluğun kaşığı,
Gönlümüzün aşığı,
Biricik yumurcağım.
Çiçeklerin gülüsün,
Yürekte olmalı sevgi,
Dumanı çıkmadan,
Yanmalı içten içe.
Sevmeli duyurmadan,
Delicesine.
İnanmalı-itimat etmeli,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!