Süleyman Kaya Şiirleri - Şair Süleyman Kaya

Min ticar ne go”ez bêhêvime”
Jıber kü ez hebüm ü lı serxwebüm
Çav beden rih can hemü bi minre bü
Wê demê gel ne dimeşi
İro ez nikarim bı wan re rêkvim
Bı rasti gran dimeşim

Gün doğmadan yola koyuldu
Her uğradığı mekandan edepsizcce sebepsiz yere iğneleyip dürterek kovuldu
Bir sigara içmeliydi tenha bir köşede
Yerli malı Tokat imalı Pütürge’den
Vızz vıızzlarla pervaneleşen sineklere aldırmadan
Kahrolası felsefe!

Sen,cahil,aptal dangalak...ın/in tekisin....
Lütfen Babama hakretetme..!


.......22
....07

ü veeyy
emmeee diyesiyem o ki şaşkınam
bu eşin essahı vaa mı

-sen benden bilmiş ol habarun esahunu
esah esah diyom da

Dême kü günd hetin valakirin
Evdê ji köçi taxa köxikê e batmanê-elihê kir
İdi emre wi tere wi nakê
gelek sal paş vadana
Hişê wi ji kêem buyê
Lê hê ji dengê wi heyê

Cümle Cemaate vekaleten gönlümden geliyor
Artık bizim cami hocamız cuma vaizi vermiyor
“Ola ki etkisi kalmadı, etkisiz, etkilemiyor” diyor
Cümle Alem ölmüş ve kalan sağlara dua okuyor
Bugünlerde bize size bir şeyler oluyor, olacak
Sizce ve bizce duadan başka var mı okunacak

Cumali,Cuman mübarek ola
-Hıdır Ali bugün Cuma değil
Acaba” gazan mı “ dimen ola

...
05.09.2014

Zeynê bı qirin giri dı xawêde
Şervanen e heval deng pêda
Raba jı xawa şirin çavraş dilber
Jı seqamê pir cemidin ev çeper
…..
31.12.2014

Tuttu vallahi
Hoca,iki elle var gücüyle attı semaya DUAYİ
Orta hakemin topu havaya fırlatması misali
Yanansa toplum gariban fakir fukara ahali
Ah tarafsız fırlatıldı tuttu vallahi de billahi

Anne yaşanmış tecrübelerinin tohumunu toprağa ekmek istiyordu. İlerde kendisi görmese de iyi bir semere- semeresini vermesine niyetlenmişti…
Küçük kızının elinden tutarak çevre okulların yolunu tuttu. Yönetici-idarecileriyle birebir görüştü. Her gittiği ve kapısını Çaldığı okulun yöneticileri suratlarını asıp sırt dönerek kaba saba bir Cevapla” Hanım abla(bayan) bu sene kayıtlar adrese dayalı yapılacak” Anne, umutsuz ve cevapsız hüzünlü bir ruh haliyle kızının elini tutarak Eve doğru yol aldı. İçinden,”Kocam Haklıymış “ geçti. ”Hakikaten kimi idareciler üst makamlara şikâyet etmeyi hak ediyor. Şeytan diyor ki; git Şu saygısızları kaba sabaları üst makamlara şikâyet et. Ben çocuğumu bunlara nasıl emanet edeceğim. Aslında bunları, bu idareci, yöneticilerin yeniden ilkokula kayıt yaptırmaları gerekir… Vb. öfke dolu sözlerle iç geçirerek çocuğuyla berber yürüyordu. Akşam eve geldiğinde bunları eşiyle dertleşerek tekrarladı. Ayrıyeten ona eskiden kendisine yönetilmiş Olan ”kavgacısın! Suç senin vb. Özür dileyerek haklı olduğunu itiraf etti. Olayı baştan sona ona anlattı. Eğitimin 4+4+4 sistemine geçişle allak bulak olduğunu anlattı. Eğitimcilerin, yöneticilerin kızgın, öfkeli, velilere saygısızlığa varacak kadar içli olduklarını tekrarladı. Eşi” Her şey zamanla hal olur. Allah büyüktür. Allah işini rast getirir “vb. sözlerle teselli etmeye çalıştı.
…
Günler haftaları, haftalar ayları kovaladı. Zaman bir türlü ilerlemiyordu. Aile bir telaş içindeydi. Gerçi tecrübeleri vardı. Yetişkin, Üniversite bitiren,Öğretmen, Mühendis olan çocuklar vardı. Bu son semereleri olan kız Allah tarafından on beş yıl aradan sonra kendilerine armağan edilmişti. Kızları temmuzda yedi yılına giriyordu. Küçük olmasına rağmen bazı alanlarda karar alma yön belirleme konularında ebeveynlerine içindekilerini dökebiliyordu civar okullarda okuyan arkadaşları vardı. Hep onlardan söz ediyor, onların okuluna gitmek istiyordu. Kendini ona göre hazırlıyordu. Tüm hayallerini onların okullarına kurmuştu…
Aradan epey zaman geçmişti. Bir sonbahar akşamında iftardan sonra aile balkona çıkmış oruç yorgunluğunu sıcak çaylarla gideriyordu. Vakit epey ilerlemişti. Yaz geceleri çok kısaydı. Baba balkonda sesiz sedasız kanepesine uzanmış çayını yudumlarken ortanca kızından “ baba okullar belli oldu. Bizim Ayşe Saniye Sezgin İlköğretim okuluna vermişler. Okulun Adı; Yeni sisteme göre ilkokul, eskiye göre İlköğretim olmuştu. Fakat İnternette hala düzeltme olmadığı için ilköğretim olarak geçiyordu. Kız(Ayşe Meryem) duyar duymaz ağlamaya başladı. Hüngür hüngür ağladı. Gözlerin
deki yaşlar sel olup akıp geçmişti. Baba ve anne kıza bakıp dona dalmışlardı. Kız ”Ben okula gitmeyeceğim “ deyip, sağa sola ağlamaklı haliyle dönüp dolaşıyordu. Ebeveynleri kızlarının bu ağlamaklı haline çok üzülüyorlardı. Anne” ne olursa olsun yarın,… Okuluna gidip kaydını yaptırmaya çalışacağım.” dedi. Baba, ortanca kızana “ Kızım Aynur, sen internette bir gir bakayım. Bu Saniye Sezgin İlköğretim okulu hakkındaki bilgileri bir yokla bakayım. Nedir neyin nesidir? Gerçi ben okulun fiziki görünüşünü ve nerde kaldığını adresini biliyorum ama okul hakkında detaylı bilgim yok. Bir bak bakayım nasıl bir okulmuş. Belki istediğim beklediğimiz nitelikte bir okuldur. Ola ki Allah bize bu okulu bir hikmet eseri vermiştir. Vardı bunda bir hikmet. Ben diğer okulların Performansını parktaki tabelada birkaç kez gördüm. Çok düşük. Bunun performansına notuna bakalım” dedi. Bu esna küçük kız hala ağlıyordu. Gözleri mosmor olmuştu. Anne ve babası bu haline çok üzülüyorlardı. Bu esnada interneti yokluyorlardı. Küçük Kızda internete aşinaydı. İkisi büyük bir zevkle bilgisayara bakıyorlardı.