Süleyman Kaya Şiirleri - Şair Süleyman Kaya

Ağlayan kadın olursa,
bulutlar kıskanmaz mı
Gözyaşlarının kaynağını
bilen(iniz) mi var..
ve kadın ağladıkça
göz pınarları gür akar yanaklardan yılan kıvrımlı süzülerek

dê bı qurban
ewrê gıran
serhıldan çun azman
bun berf u hatın xwar
ruwê erdê spikirin
nizm firin bı pelê e ewran

ağzından çıkardığın ilk söz neydi,
hatırlaya bildin mi?
acaba!
emin misin 'anne...! ' dediğinden,
...
hangi dille 'anne' diye dudaklarından çıkardığın tatlı ilk sözler

bırak Peşimi özgürlüğümü yaşıyayım
fazla meşgülüm meşgül ediyorsun
Allah aşkına bırak peşimi alıkoyuyosun
sana yalvarıyorum
duvarsız setsiz düşünmek benim de hakkım
Âlinin sillesini velinin çilesini

-uhu uhuuu…!

-hayirdir selocan
yok mu selam kelam

-memocan kurban

Loo! şofer kardaş şu biletime bir bakar misen
Allah rizasi içün,yok ki benim okumam yazmem
Takdiri ilahi kalmişem cahal bi zan u zıman
Hadi siye kurban,niriye oturacağımı söylermisen

Hele kurban ben şoferem

İnan o/bu hesapta yoktu
Anlaşmayı kim bozdu
Söz, yazı, duvar,bizler için önemli birer kozdu
Bilmem ki arı kovanına kim çomak soktu
Bre akıllı!
Al fırçayı eline

yaşlı gözlerim yaş
bahçemde çocuklar ellerinde taş
umut penceremi kıran taş
nar gözlerim nar
komşu bahçesinde çocuklar
cıvıl cıvıl oyun oynar

Nakê me stanbolinê
Dahşikê keremê şamiyê
Ne lo Mecido...!


Öyle değil mi Mecit

Günümüzün insanı duyarlı duyarsız
Guantanamo kampı duvarlı duvarsız
Olmayan duvarda ıssız sızılar yazılar
Kamp kapanacak onlu yılları yaralar
Kral hapşırdı Huso ağa sen çok yaşa
Ten kara ben yara güme vurma taşa