Süleyman Kaya Şiirleri - Şair Süleyman Kaya

Kimisi hasret, hiç doymaz bulunmaz nimet
Kimileri de tok,çöpe atar bilmez kıymet
Ey! Allah’ım vardır bunda bir hikmet
......14
....01
...11

cemrenin toprağa aşkı
ısının suya düşme telaşı
çorak bir yer yare doğru
dihikê kewgeriya
(keklik avcıları on günlüğü)
vakti newroz şafağında

teni karadır dişleri beyaz
onlarda ne hikmetse bulunmaz
sömürür beyaz
bizlerde yarısı çöpe gider
dinler arası insanlık inler
kim dinler

gün olurda gidesiyen olursa
Kastamonu'ya düşersen beşer diyarına
korkma taş düşmez ayu çıkmaz yoluna
iki yoldan gidersin,biri dünya gelini ılgaz
diğeri dünya mirası kentlerin ası safranbolu
koklarsın oksijeni bol bol dolu dolu

Bırak şemsiyeni
Bahar yağmurları saçlarına yağsın,
Saçların ıslansın
Islanan saçlarınla çok güzelsin

Bırak şemsiyeyi

Zil çalarcasına kulaklarımda zile sesi var
Hoşuna da giderse mutlaka nedeni var
... Zileli güzel emsalsiz ismin var
Kulaklarında zer küpem var
Dişine değer gider lebi nar
................22

Her kişi konuşabilir
Farazi tarzı farzı terazi
Ekilenden dikilenden eser yok
Sonuç bomboş kupkuru bir arazi
....
...

yemişlerimi taze sele sepete
güllerimi koydum deste deste
çiçeklerimi sunamadım o deste
meyvelerim ağır aheste aheste
hadi be rüzgar az sabret

gülüm ben sana mecbur değilim
muhaceriyetten olmalı güzelim
mecnun olmadıkça sevilmemeli
aşk,sevgi ağır yük kaldıramıyorum
inan seni bu halinle göremiyorum
ben seni göremiyorum

çocukluğum
en ilkin hayatımın;
hayatın başlangıcı
köyüm ezberimde.
etek giyerdim
erkek olmam ne fark ederdi ki,