Süleyman Bektaş Şiirleri - Şair Süleyman ...

Mest Eder

Yârin sesi, yağmur sesi, kuş sesi,
Sabah ile ılık esen yel sesi,
Yârin sinemdeki ılık nefesi,
Dolar şu gönlüme mest eder beni.

Yürüdüm yol boyu, düşündüm biraz
Nasıl hükmediyor meta insana.
Vicdanlar kilitli, akıllar araz,
Acıma hissini dar eder cana.

Aşk kelepir kalmış mal pazarında,

Yamaçlara kar yağmış,
Ağaçlar beyazlanmış.
Dallar boynunu eğmiş.
Hayran hayran bakarız.

Yaylalara gideriz,

Kardelenim üzülme, yalnız deyilsin.
Bağrın hür, bu zirve senin.
Bulutlar hazır, yağmur mu istersin?
İste yamaçlarına, bad-ı sabah essin.
Çözülsün seni sıkan, buzlar erisin.
Bak leylekler baharı getirmiş yamaçda,

KARDELEN
KARAKIŞA BAŞKALDIRIR
Kardelen zirvelerde açınca,
Güneş gülücükler saçınca,
Güler elbet bir gün bahtım da,
Hep birlikte lalezara gidelim.

Ne amansız bir virüs,
Dünya evinde mahpus.
Yurduma çöken bu pus,
Ne zaman dağılacak.

Konutumda mahsurum

Bütün dünya savaş açtı
Koronayı yenemedik
Ağzımızın tadı kaçtı
Koronayı yenemedik.

Kıyamet mi alamet mi?

Kışa Kaldım

Kışa kaldım, kışa kaldım,
Hayal bitti düşe kaldım,
Yoruldum yokuşa kaldım,
Tut elimden kaldır beni.

KIZIM BENİM

Kızım benim, kızım benim,
Güzel olsun yazın senin.
Gönlünde güller solmasın.
Bahar senin, hazan benim.

KIZLAR OKUSUN
Okusun kızlar okusun,
Kalemle ilim dokusun.
Her mesleğe aday olsun,
Okusun kızlar okusun.