Şuleyi Çöl Şiiri - Ömer Altun 2

Kuşkulu bakışlar arasında aşk
Şüphe kapı ardında
Mevsim ikiyüzlü
Ciğerlerim üşüyor seni y’anmaktan...

Sadakası kesik tebessümlerimin boynunda orkide gülüşlerin
Dağlanırken kirpiklerim kör hançerlerle hüznünden
Nefesindir çığ gibi büyüyen nefesimde
Sevmeyişlerin güz serpiştirir iken gönlüme
Katre katre zehirdir gözlerime biriken
Ey durmadan yangını mı körükleyen..!
Mecnun’un duası var bugün dilimde
Gel de topraklarımdan sürülsün gam ve elem…

Vazgeçiş vagonları çınlar iken zemheri mevsimini
Yaprak döküyordu ilkyaz kirpiklerimden...

Yosun bağlamış taşlardan sıyırıyorum simamı
Avuçlarımda hasretin güz yankısı
Çatırdar iken adımlarından sokaklar
Kıyam’et tadında güneş
Ey gönlüm ah u zarı..!
Dilsiz olanların dilinden sığınıyorum masuniyetine
Dilim de sevdama dilsizliğin…

Kıvılcım kıvılcım tutuşur iken cümle hücrem ile sana
Zemheri hislerin bağbozumudur sensiz gönlüm ahvali…

Eritilmiş tutkular deryasında hüküm firak ve ertesi
Güz rüzgârları dağıtır iken cüssemi
Afakımı yerle yeksan etti hasretin
Ey Kafdağı kederim..!
Sen hudutlarımda açmış firak gülü
Ben sevdana şuleyi çöl
Gel artık ferahlat gözyaşı ateşimi…

0821

Ya gökkuşağı bölünürse sevda vebasından
Ya mum hüznü akşamların aydınlığında kaybolursa şiirlerin zarafeti…