Güneş ışığı yaktı diye mi kurur, kavrulur yapraklar...
Işığı değilde derinindeki sıcağı gören sevdalar...
Işık sevgidir, alevi ise ise aşk, bunu kim anlar..
Kim suçlayabilir ki alevlerin savrulan şuledarını...
Su ışıl ışıl akar da kim gördü ki güneşin şulesini...
Evet, ışık saçan sevsadır, alevi ise aşk’ın şivesi...
Kim atabilir ki benliğindeki zuhrenin zehrini..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yürek kalem sesiniz daim olsun tam puan antolojimde şiirlerinizi begeniyle takip ediyorum saygılar kaleminize
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta