Şule-i Nur Şiiri - Coşkun Arslan

Bir ışık hüzmesi, yansır şule-i nurdan.
Aydınlanır ufuklar, şavkınla sonsuza dek.
Halka halka genişler, bir haleki billurdan.
Karanlığın dokusu, çözülür ilmek ilmek.

Sevgin ile yırtarak, firakın perdesini,
Ne büyük mutluluktur, visalinle sevinmek.
Bekler hep hasret ile, kainat cemresini.
Sensiz hayat karanlık Aleme nurun gerek

Peygamberim efendim gönüller tabibisin
Kirden pastan arınır, seni taşıyan yürek.
Allah'ın en sevgili resulü habibisin
Kavuşuruz felaha izinden gidebilsek

Coşkun Arslan