Yüzlerini eskitmeyi beceremediğim;deniz fenerleriydi,
Ben bir martı iken,yaşadığın şehrin kıyılarını gösteren...
Ellerini öptüğüm,Üsküdar vapurları!
Bana 'merhaba demişlerdi...
Halen hatırımdadır suda bıraktıkları izler;
Yorgun seyredişiyle gözlerimin,suların dinginliği adına...
Ve de dilleri balık kokan,balıkçı tayfasının ruhlarını andıran,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta