Koyu, yeşil suları git gide karartarak
Olanca görkemiyle denize vurdu akşam.
Yumuşak gölgesini yüzüme bırakarak
Bu gün saltanatını içime kurdu akşam.
Ne hoş, karşı dağlarda uzayan şu kızıllık
Rüzgârın tenimizden geçişi bile ılık!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika... Çok nefis bir şiir Sayın Yivli... Tebrikler...
Sadık Softa
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta