Ne senden usandım ne bahçe bağdan
İsmini andıkça yanar gibiyim
Mevsimler değişti gönül çağımdan
Aktıkça durulmaz sular gibiyim
Açıldı dört yana boy saldı dalım
Yoruldum ben artık kalmadı halım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta