Kurtlar sofrasına da düşsek, yenilmek nedir bilmeyiz anne! .
Çocukluğumuz ve gençliğimiz AHMETimiz`le geçti,
Ahmedi oldu çok yanlarımız, sığ yanlarımız.. varlığımız! ..
Ahmedice sevmeyi öğrendik; Ahmedice kucaklamayı..
Ve gözlerimiz “AHMET gibi gülümsesin” diye, kalplerimizle misli ağladık... Deli Taylar Gibi koşamadık belki ama
Yağmurları Biriktirdik serçe yüreklerimizle..
Ve O`na eş-okyanusa açıldık, Ceketi`ni asmak için derin sularımıza..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta