Bunca yıl kimsesizliğin o buz gibi soğuğunda kaldın
Her gülüşün ardında binlerce gizli yara sakladın...
Sen umudu beklerken hep hayal kırıklığına sarıldın
Kendi hayatının içinde en çok da kendinden yoruldun.
Hep bir eksik hep bir yarım bıraktılar seni
Yordular o masum o dünya güzeli kalbini...
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta