Çoraklaşan yüreğinin rengi vurmuştu bal rengi gözlerine.
Gençliğinin buhranı düşmüştü bembeyaz saçlarına.
Hicran ve hasretin gözyaşları silmişti yetimin tebessümünü.
Kızım demek için can atan dilim yıkılmıştı acının gerçek manzarasında
Dehşete düşürmüştü duyduklarım vicdanımı,
Özrü olmayacak bir hatanın yıkılımı
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta