(Miraç, 2026)
Yerin altında uğultu, yerin üstünde keder,
Kılıçlar kınında paslı, her yürekte bir sefer.
Tam o anda yarıldı göğsünden kara gece,
Bir atın nalları çarptı, yıldızlar oldu hece.
Nefes alıp verme… at kişnemesi…
Basamaklar ateşten, basamaklar rüzgârdan,
Sıyrıldı ademoğlu o en büyük ağyardan.
Dünya geride kaldı bir toz bulutu kadar,
Hüküm sustu, taç düştü, bitti sahte kavgalar.
Kılıç sesleri… bir çarpışma… sonra ani bir sükût…
Gökyüzü bir orduydu, saf saf durdu melekler,
Yıkandı kalbin kiri, dindi o son istekler.
Arşın kapısı çaldı, yankısı vurdu cana,
İnsan geri döndü bak, o mukaddes vatanına.
Barışın ihtilali bu gece ilan oldu,
Karanlığın gözleri ışıkla, nurla doldu.
Savaş bitti içimde, fırtına dindi artık,
Miraç bir vuslat imiş… biz dünyada çok kaldık.
Ali Sinkay
Miraç, 2026
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 01:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!