Gece,
zamanın adını unuttuğu bir menzil.
Şeb-i firkat üstüme kapanmış bir perde,
her nefeste biraz daha ağırlaşan.
Sükût
duvarlardan sızıyor içime;
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta